لادن
کسانی که درد را
درک نمی‌کنند
برای من
قابلِ درک نیستند!
آن کس که تو را دید ز خود رَست، حسین!
دل از همه بُگسست و به تو بست، حسین!
غیر از تو چرا یارِ دگر بُگزینیم؟
عشق تو همان کمالِ عشق است، حسین!
از محرم سال ۶۱ هجری قمری تا محرم سال ۱۴۴۶ هجری قمری، دقیقاً ۱۳۸۵ سال گذشته و از پسِ این‌همه سال ــ نزدیک ۱۴ قرن ــ هنوز برای «شهدای دشت کربلا» و در رأس آنها حضرت حسین بن علی (ع) اشک‌ها در سراسر جهان ریخته می‌شود. آیا دلیلی دارد که این واقعه در گسترهٔ این زمان طولانی زنده مانده است؟
محبت حضرت زهرا (س)، که خود محبوب رسول‌الله و محبوب خداوند بوده است، یک مصداق «راه راست» (مستقیم، سریع، بدون کژی و انحراف؛ همان الصراط المستقیمِ مذکور در سورهٔ حمد) است که آدمی را به فطرت الهی خویش می‌رساند. و انسانی که الوهیت درونش بالفعل شده باشد، به وصل الهی رسیده و از زندان نفْس رها شده است. و این خودِ بهشت است.